خداي من چه زيباست
ديوارهاي خالي اتاقم را
از تصويرهاي خيالي او پر مي كنم
خداي من زيباست
خداي من رنگين كمان خوشبختي است
كه پشت هر گريه انعكاسش را
روي سقف اتاق مي بينم
من هيچ وقت
با زبان كهنه صدايش نكرده ام
و نه لاي بقچه پيچده سجاده فرهايش
او در نهايت اشتياق به من عاشق شد
و من در نهايت حيرت
حالا گاه گاهي كه بهم خيره مي شويم
تشخيص خدا و بنده چه سخت است
[ چهارشنبه 04 دی 1392 ] [ 09:09 ] [ banooyekoochak ]
[
ارسال نظر(1)
]
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید